آنکه او در زمین جای دارد... در آبها... در آتش... در جو... در نسیم... در اسمان... در آفتاب...در چهار سوی افلاک...در ماه و ستارگان... در ظلمات... در نور...آنکه در همه چیز سریان دارد و با این همه غیر از همه چیز است. آنکه ناشناخته همه را انجام می دهد، آنکه پیکر او همه چیزهاست، آنکه از درون، همه چیز را در ید اختیار دارد... او روان توست، مراقب درونی و جاودانه.

آنکه او در تنفس جای دارد... در سخن گفتن... در دیده... در گوش ... در مغز... در پوست... در ادراک، و با این همه خود غیر از ادراک است... اوست بینای نادیده و شنوای ناشنیده و اندیشه مندی که اندیشه را به کنه او راهی نیست و فهمیده ای که فهم را بر او دستی نه. و با این همه غیر از نادیده... ناشنیده... ادراک ناشنونده است... او روان توست، مراقب درونی و جاودانه.

اوپانیشادها

از آنچه تا کنون خوانده ام و در ذهن پرورانده ام...

شاید کسی با من هم نوا شود...

شاید کسی باشد که او هم در پی او باشد...

هیچ کس نیست که بگوید من نسبت به من بی تفاوتم.

من در وجود خود منی را حس می کنم که غیر از من است.

حرفهایم گنگ نیست .حرفهای یک انسان سرگشته در وادی حیران است که به جستجوی او برخاسته و در این راه مطالعه ادیان شرق را انتخاب کرده .شاید روزی بتوانم با اطمینان بگویم که از این طریق به مقصودم رسیدم یا نه....

این وبلاگ همگام با سیر تکاملی افکار من به پیش میرود.